
als droom en realiteit met elkaar zouden praten,
zouden ze misschien merken
dat ze toch niet zo anders zijn

als droom en realiteit met elkaar zouden praten,
zouden ze misschien merken
dat ze toch niet zo anders zijn
Dit vind ik zo heerlijk aan mijn creatief pad. Dat ik evolueer en het grote geluk heb om gaandeweg mooie samenwerkingen aan te gaan. Tegelijkertijd blijf ik gelukkig ook trots op wat ik vroeger heb gemaakt.
Foto 1: naamkaartje dat ik gemaakt heb in 2017. Zonder budget en in Microsoft Word omdat ik geen grafische programma’s had en er nog minder mee kon werken. Gelukkig werkte ik samen met een drukkerij die uitermate flexibel was.
Foto 2: naamkaartje gemaakt in 2023 met Larah Lezy. Schone evolutie.
P.S. je krijgt vanaf nu mijn splinternieuw naamkaartje bij elke bestelling in mijn woordenwinkel!

eigenlijk zegt hij waarschijnlijk: je hebt iets hartverscheurends mooi gedaan met je verdriet, wat mooi is om te zeggen. misschien denk ik dan gewoon: het is heus niet allemaal zo mooi geweest. en dat verdriet heb je niet willen lezen. het lelijke. dat moest ik zonder jou doen. ik moest ineens alles zonder jou doen.
als jij het niet mee wil vertellen, dan maak ik er mijn eigen verhaal van

mijn praktijk voelt soms een beetje theoretisch: het water in de koffiemachine is altijd aangevuld, de kalender staat op de juiste datum, de keukenhanddoek hangt altijd met de print naar voor. enkel mijn afwas verraadt me soms.
Oh wat een spannende dag! Niet alleen is mijn volgende bundel vandaag in druk gegaan, maar mijn nieuw notaboekje is vandaag ook geleverd. En vanaf nu dus te koop in mijn woordenwinkel.
P.S.: als je het mooi vindt, koop het gerust want ik heb eigenlijk geen plaats voor een stock in mijn appartement oepsiefloepsie.
___ Doorgaan met het lezen van “* NIEUW * Notaboekje met 10 teksten”

lap –
ben ik dan eindelijk een prinses
is het tijdens de revolutie

het voelt als blijven zitten
want je bent een harde les
maar geen nieuwe

ik verlang meer van de nacht dan van de dag
maar wel in minder kleuren

hoe triest als blijkt dat je stilte
het interessantste aan je is

te veel zucht voor
te weinig kreun

je gisteren gezien en wat zijn deze keer de dingen die blijven hangen.
je handen en je egoïsme, misschien.

er is niet veel aarde om in te groeien, bij ons.
we zitten maar in een klein potje in een klein hoekje.

het hebben van een kleine geschiedenis
en hoe die ervaren wordt

die mooie man
die in verschillende knoopjes ligt, denk ik

ik heb hoofdpijn en mijn minnaar wil zijn leven beteren.