
Categorie: gedicht
Recensie van ‘Ach, het wordt vast mooi’
Op Zichtbaar alleen, een blog over poëzie, werd mijn bundel ‘Ach, het wordt vast mooi’ besproken. Lees het hieronder of hier:
“Ach, het wordt vast mooi
door Wouter van Heiningen
.
De Vlaamse schrijfster en activiste voor het goede leven Ruth van de Steene ( 1987) en de eveneens Vlaamse illustratrice Lies Schroeyen (1990) maakten samen het bundeltje ‘Ach, het wordt vast mooi’. Dit bundeltje wordt op de achterflap aangeprezen als een snoepboekje over het liefdesverlangen, de bijbehorende euforie en ook wel het verdriet, af en toe. En na lezing ben ik het volledig eens met deze omschrijving. Dit is geen bundel om in één keer uit te lezen en kijken, al kan dat prima, maar om af en toe tot je te nemen en erin te bladeren, te lezen en naar de eenvoudige maar treffende illustraties te kijken. Op elke pagina staan een, twee of drie regels die worden ondersteund of aangevuld met een illustratie die op de regels betrekking heeft. Doorgaan met het lezen van “Recensie van ‘Ach, het wordt vast mooi’”
940

het leven is
(zelfs dat weet ik niet zeker)
938

‘k heb zin in
goesting
936

de duivel is een nachtmens.
934

blos –
mijn hart is mijn lichaam’s
kleurenconsulent
rood is al jaren haar lievelingskleur
TIP van de week op Azertyfactor

Joepiefloepie ik ben nog eens TIP van de week op Azertyfactor, het schrijfplatform van Creatief Schrijven!
Hieronder lees je wat Dimitri Verbelen over mijn schrijfsel ‘slordig‘ te zeggen heeft.

931

soms zin om te vinden
niet ver van hier
929

het is zeuren hé, gaan drinken.
proberen om vlugger dichter bij anderen te komen.
925

zes maanden geleden had ik nog een andere huurder in hoofd en hart nu wil je
kopen.
924

jij.
dat brandt nog aan me.
ode aan mijn pipo

hij met die fonkelende ogen die doen oogrollen, die doen smelten
hij die zoekt tussen benen naar de liefde van een ander die is verdwenen.
hij met de vele mooie vrouwen, die allen belangrijker voelen dan ik
hij die worstelt met het leven, maar altijd met een verliefde blik.
hij die zacht kijkt, soms hard is
hij van het grote lachen, het groot gemis.
Doorgaan met het lezen van “ode aan mijn pipo”
920

het begon met kijken
begint meer en meer op
zien te lijken
919

