de grote mannen

met de grote artistieke plannen –

ze krijgen nog niet één kwetsbare letter op papier

ik ben nog verliefd

maar ook zo ongelooflijk lief

want val er jou niet eens mee lastig

ach excuseer,

maar het doet zeer,

dus laat me hier, op papier,

toch eventjes zacht zagen

er zijn de geliefden en er is het beest –

ik weet nog niet wat de rolverdeling is

ik zit maar alleen met mijn schepje

op een onontgonnen wij

jij

in droom

of daglicht

vandaag ben ik mooi gekleed

vanbinnen

ik voel me als een plantje

op zoek naar een mooie tuin

ze graven zo graag een hol in zichzelf

waar ze alleen in het donker

hun grote gevoel proberen te lezen

we moeten onszelf blijven proberen te zaaien

als een klavertje vier

op het pad zie je de route niet altijd

het leven meer proberen te leven dan te denken

iedereen zit zo geplooid in zijn kleine volle leven

verlangen is een leeg huis

met een prachtig uitzicht

je bent een mooie zoeker maar

zwemt veel te graag

enkel in je eigen diepte