vol vertrouwen of tenminste halfvol vertrouwen.

dat het moeilijk is en dus de moeite.

het onuitgesprokene … het heeft me al doen wankelen

maar ik ben er nog niet over gevallen

zo moeilijk om tijd te maken voor tijd maken.
het zit allemaal te vol. en zelfs al is het met allerlei lekkers,
daar krijg je evengoed buikpijn van.

ik heb zoveel mogelijk van je gedronken

en als er iets pijn deed de dag erna

dan enkel de goesting naar nog

hij heeft zoveel demonen

in vergelijking zijn de mijne een gezellig theekransje

ode aan de mislukte kapitalistjes –

er zit geen verwondering in centen

ZOT DROMEN bestaat er een andere soort.

ik was in mijn hoofd

aan het zoeken naar jou

ik vond je daar in mijn lievelingszetel

ik mocht erbij

jouw liefde en mijn vertrouwen

ze willen me allebei terug

zelfs met slechts een snuifje magie

flans ik iets heerlijks in elkaar

ik kom steeds bij je terug
altijd langs andere omwegen

en iedere nieuwe keer
snap ik er een beetje minder van

– het is een oefening in diepte, denk ik

misschien, als ik je op je kop zet,

dat ik het wonder weer herken

dikke duiven op smalle takjes

goddank ik ga heel mijn leven te jong zijn

om het mysterie te begrijpen

was weer aan het proberen begrijpen wat ik wil aan het proberen bedenken wat ik daarvoor kan doen en toen dacht ik maar hoe voel je je? wat is het voelen achter het willen?
vol. ik voel me nu al vol. dat is een heerlijk weten.