
je bent soms als mijn camera
je zoomt in op de verkeerde dingen

je bent soms als mijn camera
je zoomt in op de verkeerde dingen

vandaag moet ik een fruitje eten
en verdriet toelaten

de bange witte mannen
wat een geluk dat zij de boel plannen

soms heeft wat je fluistert de meeste waarde
– de lichtste zwaarte

in mijn kracht gaan staan maar
ik geraak maar niet
uit je bed

hoe vreemd dat jij het wel al wist
– gauw het afscheid

als liefde een boek is
dan kunnen we het enkel lezen
als het aan ons wordt uitgeleend

toen je me begon te kijken
en al wist dat het een kortfilm was
– ik wou wel zeven seizoenen

ik ga effe dromen en dan zien wat er gebeurt
als ik wakker word

ik lag nog onder je deken
toen jij me al was uitgekeken
– weggaan voor het afscheid

ik draag je mee als een winterjas maar kijk
de zon wordt al warmer
– afscheid

jij en je woorden die altijd gekleed zijn in universiteit
– ik spreek liever kindertaal

ik voel dat vrijheid binnensluipt, de laatste tijd.
het zachtste verschieten.

in het midden van de liefde.
daar kun je rusten, denk ik.

zie
ik ben een zee
en het wordt vloed.