ik heb net de lakens ververst
de laatste gedeelde lakens

weer een beetje afscheid waar
ik eigenlijk niet klaar voor ben

ik neem weer meer plaats in
en er is veel groeipijn

wat doe ik met zijn geuren in huis die gaan verdwijnen,

zijn ruimte

een deel van mijn huid

zal je altijd blijven missen

in dit groot afscheid

zitten zoveel kleine –

het verstrengelen het raken je vreugde

bijna alles is al weg de boeken de planten

ik hoop dat je niet ook de liefde komt halen

nu is het eerst ons leven afbouwen

om erna opnieuw te beginnen

het zijn maar wankele fundamenten

gedeelde boodschappenlijstjes en abonnementen

je moet levens blijven lijmen

anders drogen ze op

bij groot verdriet wordt

alles oog weent mijn

hele lichaam

en de tranen ze proberen je

leegte te vullen

het is niet de eerste keer dat een mooie man naast me ligt

die eigenlijk al weg is

en je moet zeggen na hoeveel jaren

om het groot verdriet te rechtvaardigen

de tranen spoelen het weg /

je geur / je blijven

onze lichamen ze kennen elkaar

zo goed nemen zo mooi

afscheid van elkaar

we liggen in elkaar en

net omdat je al weg bent

ben je zo bij mij