
257

spijtig dat ik zoveel vergeet
maar dat is misschien
om plaats te maken voor later
256

ik word gekwetst door jongens,
maar als cadeau kwets ik hen misschien niet.
dat is ook heel mooi.
255

en de mensen staan te luid voor diepe gedachten
254

het leven wordt een steeds mooier avontuur,
als ik mij thuisvoel in mezelf
je niet schrijven als liefde (detail)

dus ik weet, dat het te veel van de ene soms het te weinig van de andere betekent. dat al dat vrijelijk vloeien bang maakt, want het hart is zo broos. al dat voelen voelt dan als een te grote verantwoordelijkheid. het wordt je zo vrijelijk en overweldigend gegeven, dat je niet weet wat ermee te doen. dan lijkt het gemakkelijker om het gewoon terug te geven. Doorgaan met het lezen van “je niet schrijven als liefde (detail)”
je niet schrijven als liefde (detail)

maar als mijn schrijven nodig is om me te onthouden, dan is het een verloren zaak. ik weet dit. ik heb dit altijd geweten. en toch. het is dan vastklampen, overlopen en niet anders kunnen dan ergens heen vloeien. naar de ander, die er steeds in dreigt te verdrinken.
253

tl-licht –
wat doe je met m’n gezicht?
252

niet al die laagjes valse bescherming
zo mooi, kwetsbaar durven zijn
bij een ander
251

de tranen zijn er altijd
veel te vroeg
250

jij was, voor mij
in de hoogte en
in de diepte
249

herfstblad –
je regent schoonheid
248

wat doet het me verdriet
je ziet me mooi
maar je kiest me niet
247

zij die anders zijn
hebben dat nooit gewild
246

