elkaar halverwege ontmoeten

dat is een mooie wandeling

misschien wel mooi, een mens als ui

want zelfs als z’n buitenste laagjes wat beginnen te verleppen

is er nog zoveel leven vanbinnen

ik voel me wat versleten

best iets lekkers eten en

mijn dankbaarheid niet vergeten

was ik maar een batterijtje

het is zo gemakkelijk om die op te laden

kom bij mij –

misschien krijg ik de passie te pakken

net als mijn oven warm ik niet meer op

in dat ene standje

zouden visjes kunnen leven in tranen

het is immers zout water

een hart is een cirkel

met een liefdesdeukje erin

zelfs als je de liefde herkent,

herken je niet altijd het gebrek eraan

waarmee vergeleek ik me

toen ik was waar ik me nu mee vergelijk

je geeft me zo weinig en ik blijf maar terugkomen

voor minder

gloednieuw voornemen –

probeer enkel te redden

wie om hulp vraagt

verdriet dat verstoppertje speelt in mijn lijf en

ik weet niet waar ik moet beginnen zoeken