
ik heb zoveel mogelijk van je gedronken
en als er iets pijn deed de dag erna
dan enkel de goesting naar nog

ik heb zoveel mogelijk van je gedronken
en als er iets pijn deed de dag erna
dan enkel de goesting naar nog

hij heeft zoveel demonen
in vergelijking zijn de mijne een gezellig theekransje

ode aan de mislukte kapitalistjes –
er zit geen verwondering in centen

ZOT DROMEN bestaat er een andere soort.

ik was in mijn hoofd
aan het zoeken naar jou
ik vond je daar in mijn lievelingszetel
ik mocht erbij

jouw liefde en mijn vertrouwen
ze willen me allebei terug
Zijn er nog mensen die net als ik altijd vergeten dat je bij een dokter voor gelijk wat hoogstwaarschijnlijk de helft van je kleren gaat moeten afdoen en dan op een zonnige maandag naar de radioloog moeten gaan voor een foto van je hals en je dan ineens in je semi-transparante bh op de zwarte leren dokterszetel ligt, al blij dat je geen kleed aan hebt en daar vervolgens zenuwachtig en horizontaal op de dokter ligt te wachten en te hopen dat je geen zweetvlekken gaat maken op dat dun dokterspapier dat als een witte loper over de zetel gedrapeerd ligt?
Jazeker, in deze tijd waarin we allemaal constant gewezen worden op ons tekortschieten en gretig geld betalen voor boeken die ons daar telkens opnieuw op gedetailleerde wijze aan herinneren en dan 5-stappenplannen voorstellen om daar iets aan te veranderen waar we uiteraard niet in zullen slagen en dus vervolgens het vervolgboek kopen met een nieuw en verbeterd 7-stappenplan om ook dat weer aan te pakken, zeg ik: hoera voor mensen die elkaar onderbreken in een gesprek. Doorgaan met het lezen van “Ode aan het onderbreken”
Nu ik al een aantal jaren aan den lijve ondervind wat een enorme uitdaging het is om jezelf iedere dag 3 keer van min of meer gezond eten te voorzien, vind ik het echt grote waanzin dat mijn broers en ik niet altijd ONMIDDELLIJK naar beneden stormden toen we geroepen werden om te komen eten want WAT mama kookte iedere dag voor 5 personen (!), waaronder minstens 3 moeilijke eters en dat moeilijk was ook nog eens op 3 helemaal verschillende manieren.

zelfs met slechts een snuifje magie
flans ik iets heerlijks in elkaar

ik kom steeds bij je terug
altijd langs andere omwegen
en iedere nieuwe keer
snap ik er een beetje minder van

misschien, als ik je op je kop zet,
dat ik het wonder weer herken

dikke duiven op smalle takjes

goddank ik ga heel mijn leven te jong zijn
om het mysterie te begrijpen

was weer aan het proberen begrijpen wat ik wil aan het proberen bedenken wat ik daarvoor kan doen en toen dacht ik maar hoe voel je je? wat is het voelen achter het willen?
vol. ik voel me nu al vol. dat is een heerlijk weten.