ik heb het je met mijn ogen

zo beleefd mogelijk proberen vragen –

jij en onze lippen

alsjeblieft

in mijn beeld van liefde

zit altijd beven

in mijn onzekerheid word ik soms hard.

krijg ik olifantenpootjes.

en nu? alles van tafel vegen en hop, naar een ander vliegen want dat gaat natuurlijk allemaal duidelijk zijn en netjes passen in de lege plekjes van mijn leven. niets overlappend of schurend.

beter denken aan de dingen die niet zo leuk zijn. hij wil geen relatie met mij.
de kraan in zijn badkamer staat los. vooral dat laatste lijkt me onoverkomelijk.

woensdag –

er zit een lieveheersbeestje op het raam

en ik ben weer eens in de war over een man.

net als bij mijn planten

weet ik bij jou ook niet altijd

geef ik nu te veel of te weinig

in wat voor broodje gaan we nu weer gisten /

en gaan we er van willen bijten

laat het maar op je gezicht vallen –

voor huilen

hoef je niet te schuilen

wanneer zetten we ons ooit over iets

ik zet me er hoogstens op

heeft het niet altijd te maken met liefde

onder andere

onder al het andere

hoe minder zekerheden,

des te dichter bij de essentie, denk ik

des te dichter bij het leven

hoe minder ik van het leven begrijp,

des te dichter ik me bij de waarheid voel

het is zo heerlijk

jezelf verliezen in elkaar