
over ons heb ik heel veel woorden
maar
afscheid
is onvindbaar

over ons heb ik heel veel woorden
maar
afscheid
is onvindbaar

dat is het ding met tranen
ze zijn altijd warm

ik mis verliefd zijn ’s avonds.

wie wil ik zijn waar zijn we mee bezig?
wat een gewonde wereld en dan nog dieper steken.

vreugde loopt altijd over
maakt kleurrijke vlekken op de ander

bij jou is het
hoe meer je hebt, hoe minder te geven –
misschien moet je toch eens je economiecursus reviseren

jij en ik –
de magie van meervoud

zij beginnen meer en meer op hun vader te lijken
ik meer en meer op mezelf

de eenzame mannen op straat
met de blikjes in hun handen
hun blik gericht op alles vanbinnen
op alles dat had kunnen zijn

opgelet! bevat details van
verwondering

word verliefd op zijn potentieel
ga over je grenzen
rook
wees egoïstisch
eet te veel frietjes
wees niet de beste versie van jezelf
maak ruzie
drink
maak steeds opnieuw dezelfde fouten
werk niet aan je conditie
smeer geen crèmekes
mors
wees super onproductief
heb lief

misschien ben ik dat wat uit het oog verloren:
dat niet alleen mijn gevoel de weg wat kan wijzen,
maar ook het zijne.

de kan verdriet staat al klaar.
hopelijk heb ik ook nog iets anders aan te bieden.
en wie weet vindt hij alles lekker.

dat doen we wel vaker,
precies maar iets durven zeggen
als we al weg aan het gaan zijn.

dat ik veel te veel vragen stapel op de liefde
en het zo al verlam bij aanvang