op de gezegende leeftijd van 35,

na meer dan 20 jaar ervaring in de materie,

slaag ik er nog altijd niet in

om godverdomme van mijn puisten te blijven.

er zijn veel werelden, ik kom ze bijna dagelijks tegen,

waarin ik geen vijf seconden zou kunnen overleven.

hoe om te gaan met idioten

die ook hun kwaliteiten hebben

als jij het niet mee wil vertellen,

dan maak ik er mijn eigen verhaal van

en als je weet waar de vreugde zit,

ga er dan in godsnaam bij gaan zitten.

ik kan niet met je schuren

zonder me te schrammen

trek me

in het hier

nadenken is eigenlijk toch gewoon

jezelf lezen

als je je leven bent doorgekomen zonder littekens

dan nog zal je verdwijnen

(ode aan de schrammen)

ik heb het gevoel dat ik mijn leven op orde heb

als de kalender op de juiste dag staat.

maar als ik denk,

denk ik aan hem

zitten ze allemaal in een flatgebouw bij mij vanbinnen?

wie zit er het diepst?

dat zijn juist de dapperen

de  b e  ve  rs  en de zweters

als het leven wringt

is dat omdat er meer in zit

ik wil er de schoonheid uit blijven drinken

het is zo moeilijk om niet te slokken