
geluid
van
huid

geluid
van
huid

het is kwart voor negen
ik zit op de bus en
lees mezelf





herinneringen zijn een vage houvast.

Ik heb besloten met een nieuwsbrief te beginnen. Een die ik zelf graag zou krijgen, dat is zowat de insteek. Als je die ook graag krijgt, kan je je hier inschrijven.

ik vraag me af of dat kan
iemand maar een beetje graag zien

misschien is het omdat we van onze relatie dezelfde porties kregen
en jij altijd al meer honger had

ik koos
jij koos
ik kies
jij

de liefde heeft zich nog nooit vermomd
toch zijn er iedere dag die haar niet herkennen

mooie woorden –
vrijen
schreien
blijven

Het Wonder draagt een naamkaartje
dat niet iedereen kan lezen

‘k ben een boeltje
met een mooie inboedel