
zo’n dag waarop zelfs de bloemen
me niet kunnen redden

zo’n dag waarop zelfs de bloemen
me niet kunnen redden

ik ben parttime gepassioneerd
vandaag is mijn vrije dag

liefdes-
eigenlijk toch elk verdriet

toe, niet al vertrekken
voor je gaat

dikke dagen
hongerige nachten

er is niet genoeg hout voor ons vuur en trouwens –
wie zou er zich echt aan kunnen warmen

elk huisje zijn kruisje
vooral atheïsten hebben het daar moeilijk mee

Ik probeer altijd leuke, originele spullen te maken met mijn schrijven. Dit is mijn meest recent project: een doosje met daarin een stickertje en 100 blaadjes met daarop 100 verschillende teksten. Voor het eerst ook met mijn eigen illustraties. Ik blijk een voorliefde te hebben voor blote vrouwtjes.
Je kan de blaadjes ergens op een tafel zetten, als bladwijzer gebruiken, als kaartje weggeven of als notablaadje gebruiken. Het papier is zorgvuldig gekozen, het doosje is zelf ontworpen. Het heeft een paar maanden geduurd voor ik mijn idee kon verwezenlijken, maar we zijn bijna zover!

het is zover denk ik
ik schrijf dit jaar je verjaardag
niet meer in mijn agenda


het draait toch om
het zoeken naar plaatsen in je hoofd waar je je goed voelt –
en dan je bagage achter te laten en naar daar te verhuizen

’t is niet te vergelijken
je kan de lijnen van een mens niet voelen op een scherm

iedereen heeft dat wel nodig,
een oplaadhoekje

dat het er in een relatie toch vooral om draait
de zachtheid te beschermen