Toen ik klein was, dacht ik dat dit mijn dromen waren: leerkracht worden, en een lieve man en twee kindjes op mijn dertigste. Nu ik groter ben, besef ik dat ik vooral leerkracht wou worden omdat ik zot was van mijn leerkrachten (ja, ik was dat soort kind), en zelfs één of twee keer hun lievelingetje was. Dat laatste kwam met bonussen zoals de bordenwissers mogen uitkloppen tijdens de pauzes. Heerlijk vond ik dat.
Op mijn 36ste staat leerkracht in mijn top 5 van grootste horrorjobs aangezien ik zeven doden sterf iedere keer dat ik voor een groep moet spreken. Dat van die lieve man en twee kindjes is er ook nog niet van gekomen en was meer een droom die me van buitenaf tegemoet kwam vliegen dan van binnen denk ik. Doorgaan met het lezen van “Dromen en stiletto’s.”