
straks plastiek
zonder wereld

straks plastiek
zonder wereld

In ons milieu- en klimaatboeltje anno 2020, merk ik dat ik op zoek ben naar Het Iets. Die ene daad, waar je echt helemaal niemand kwaad mee doet. Ik ben het namelijk stilaan zo’n beetje beu, dagelijks het pijnlijk accurate gevoel te hebben dat alles dat ik doe slecht is voor moeder aarde en toch gewoon verder doen. Doorgaan met het lezen van “Help, ik wil het klimaat redden!”

de jeugd van tegenwoordig, ze zijn er weer
elke donderdag zagen over klimaat en slecht bosbeheer
en dat zelfs tegen de oude mannen in de dure pakken
die zo graag handjes schudden en geld steken in zakken
en zeggen “jullie zijn te jong, nemen het vliegtuig en rijden mee in de wagen
jullie hebben geen recht om over jullie toekomst te klagen.
laat ons grote mensen maar rustig verder niets doen
behalve centen bijeenscharrelen voor het nakend pensioen.
die planeet zal vast wel probleemloos verderdoen
en trouwens, jullie werken freelance voor links en euh Groen.”
de jeugd van tegenwoordig, voor hen geen pensioenen
wel vijf centimeter water in hun kapot-gestreden schoenen.