
Tag: nederlands
265

fuck prefectionisme
(zelfs mijn fouten moeten perfect zijn)
264

schoonheid is levensadem
263

er is geen man, geen jongen in mijn nu
en tegelijk kan ik zo moeilijk loslaten
wat ik al niet meer heb
261

fuck druk
260

wat mooi als uit vergelijking blijkt
dat dit zachtere hoogtes zijn
258

we begonnen zo mooi
257

spijtig dat ik zoveel vergeet
maar dat is misschien
om plaats te maken voor later
256

ik word gekwetst door jongens,
maar als cadeau kwets ik hen misschien niet.
dat is ook heel mooi.
255

en de mensen staan te luid voor diepe gedachten
254

het leven wordt een steeds mooier avontuur,
als ik mij thuisvoel in mezelf
je niet schrijven als liefde (detail)

dus ik weet, dat het te veel van de ene soms het te weinig van de andere betekent. dat al dat vrijelijk vloeien bang maakt, want het hart is zo broos. al dat voelen voelt dan als een te grote verantwoordelijkheid. het wordt je zo vrijelijk en overweldigend gegeven, dat je niet weet wat ermee te doen. dan lijkt het gemakkelijker om het gewoon terug te geven. Doorgaan met het lezen van “je niet schrijven als liefde (detail)”
je niet schrijven als liefde (detail)

maar als mijn schrijven nodig is om me te onthouden, dan is het een verloren zaak. ik weet dit. ik heb dit altijd geweten. en toch. het is dan vastklampen, overlopen en niet anders kunnen dan ergens heen vloeien. naar de ander, die er steeds in dreigt te verdrinken.
253

tl-licht –
wat doe je met m’n gezicht?
252

