
het is ongelooflijk, hoe zeker ik kan zijn van de schoonheid van het delen in het moment, en hoe stilte alles in twijfel trekt.

het is ongelooflijk, hoe zeker ik kan zijn van de schoonheid van het delen in het moment, en hoe stilte alles in twijfel trekt.


degenen met de oogkleppen zeggen aan degenen zonder dat ze niet goed zien.

maar ook ik kan proberen om liefde te geven als een cadeau, en niet als een verwijt.

Het is ook een gebrek aan eigenliefde denk ik, het te veel. Roekeloos zijn met je hart. Het is zo’n teer en weerloos geschenk, liefde. Het smijten op een ander, dan riskeer je dat het breekt bij de landing. En het is dan niet juist om de ander er de schuld van te geven. Hij was misschien gewoon niet voorbereid, niet klaar om op te vangen. Niet zoveel ineens.

ik ben blij dat jij was wat ik nodig had


geef me stilte en ik kom al mijn demonen tegen


Wat heb ik lang gehoopt dat het niet zo was en naar herkenning gezocht bij anderen. Maar ik vrees dat ik de waarheid onder ogen moet zien, op de gezegende leeftijd van 28 jaar: ik zweet meer dan de gemiddelde mens.


ik ben nooit het meisje geweest van de stilte en het mysterie. dat is zo koud en dat is het leven ontkennen.

