Jazeker, in deze tijd waarin we allemaal constant gewezen worden op ons tekortschieten en gretig geld betalen voor boeken die ons daar telkens opnieuw op gedetailleerde wijze aan herinneren en dan 5-stappenplannen voorstellen om daar iets aan te veranderen waar we uiteraard niet in zullen slagen en dus vervolgens het vervolgboek kopen met een nieuw en verbeterd 7-stappenplan om ook dat weer aan te pakken, zeg ik: hoera voor mensen die elkaar onderbreken in een gesprek.
Ik zeg mensen, ik bedoel lieve vrienden en vriendinnen. Want ook dat is nu blijkbaar des duivels. Als je praat met iemand, en die iemand vertelt iets (zeker als het iets moeilijks of triestigs is), dan mag de gesprekspartner blijkbaar ABSOLUUT NIET, alvorens het complete gedetailleerde verhaal verteld is, onderbreken om zelf iets te zeggen. En al zeker niet om iets te vertellen waaraan ze denkt uit haar eigen leven, omdat het haar wegens gelijkenissen met het vertelde daaraan doet denken.
We moeten vooral héél goed, aandachtig en in stilte luisteren, met voldoende oogcontact (maar ook niet te veel!) en empathisch hoofdgeknik. We moeten met andere woorden luisteren zoals een psycholoog, die professionele gediplomeerde luisteraar die daar 90 euro per uur voor krijgt.
Sorry maar dat vind ik belachelijk. Als je met geliefden praat, dan is het een gesprek. In een gesprek mogen 2 personen af en toe iets zeggen tegen en over elkaar en zichzelf, en dat hoeft niet op een helemaal perfecte, afgebakende en ingestudeerde manier te gebeuren. Onderbreek maar eens! Zeg eens iets licht ongepast!
Soms is dat onderbreken toch ook gewoon uit puur enthousiasme? Of omdat je ergens heel hard om moet lachen? Moet je met lachen ook wachten tot de monoloog van je bestie afgelopen is en je al niet meer weet wat er zo hilarisch was? Mag een lachonderbreking enkel als je alleen in bed naar een Netflixfilm op je laptop zit te kijken en je er niemand mee kan storen?
Ik ben een grote fan van goed luisteren en ook van goede psychologen, maar ik ben geen fan van alles onder 7 vergrootglazen leggen en nergens nog prutsig mens te mogen zijn. Onderbreken is, net als blozen eigenlijk, iets heel spontaans. Je ziet de binnenkant van de onderbreker naar buiten breken. En is dat nu net niet waar we allemaal naar snakken? Dat chaotisch zien en gezien worden? Dus kijk, onderbreek me gerust in een goed gesprek. Geen zorgen, ik doe het ongetwijfeld 5 minuten later ook.
Ruth Van de steene 