Ode aan de afwijzing

Ik ga het gewoon zeggen: ik vind dat we elkaar veel te weinig afwijzen.
Nog recent was ik zelf graag door twee verschillende mannen afgewezen. In plaats daarvan kreeg ik van allebei de tegenwoordig razend populaire Oorverdovende Stilte. En daarbovenop de boodschap van een vriend dat ik me toch eigenlijk aan niets anders had mogen verwachten. De stilte is toch duidelijk? Heb ik de artikels dan niet gelezen? Iedereen, op datingapps en ver erbuiten, is elkaar aan de lopende band aan het ghosten. Zelfs zij die er zelf al het slachtoffer van zijn geweest.

Doorgaan met het lezen van “Ode aan de afwijzing”

Zelfliefde, onszelf redden en vooral alles zelf doen.

(c) Liza François

Het is iets waar ik de laatste tijd heel erg mee bezig ben. Zelfliefde. Van overal komt precies de boodschap dat je een ander niet kunt redden, dat je enkel jezelf kan redden. Dat enkel jij jezelf kan redden. Wel, dat wringt wel wat bij mij. Ik denk dat ik juist heel erg geloof dat we elkaar wel kunnen redden. Misschien is dat zelfs de hele reden waarom we hier zijn. Ik denk dat het allemaal juist heel erg misgaat op het moment dat we denken dat we alles alleen moeten doen. En dat niet lukt. Dan is er zoveel schaamte. Dat is een enorme eenzaamheid.

Wat we zelf mogen proberen, denk ik, is om hulp vragen. Naar de ander durven gaan. En dat is inderdaad heel erg moeilijk, als je jezelf niet een beetje graag ziet. Maar ook hier is het daarna maar dankzij die hulp van anderen en van de liefde, dat we gered kunnen worden. Doorgaan met het lezen van “Zelfliefde, onszelf redden en vooral alles zelf doen.”

2 nieuwe creaties

De afgelopen maanden heb ik achter de schermen gewerkt aan twee nieuwe creaties: een notaboekje en een nieuwe bundel. Dat deed ik niet alleen. Een mens doet nooit ofte nimmer iets alleen. Ik kreeg mooie hulp van een mooie vriend, Arthur De Keyser, met wie ik al een paar keer heb samengewerkt. Hij en zijn cute creatief kopje helpen me met de vormgeving en een daaraan verbonden existentieel crisisje hier en daar. Doorgaan met het lezen van “2 nieuwe creaties”

3 juli 2019 om 00:21

Vier na middernacht, ruim tipsy in het Zuidstation. En dan ben ik dankbaar voor mama, L., de liefde. Zij die aan me denken als ik er niet ben. Want er is zoveel eenzaamheid en ik heb me al zo weinig alleen gevoeld. Er is zoveel liefde in mijn leven. Gelukkig, want anders zou een avond gaan drinken en (aiai) roken eindigen in veel tristesse. Nu voelt het als grote luxe, proberen dicht te komen bij anderen door een beetje mezelf kapot te maken en los te laten. Doorgaan met het lezen van “3 juli 2019 om 00:21”

Nieuwe bundel

Hoera wat ben ik blij met dit nieuws! De afgelopen maanden heb ik namelijk hard gewerkt aan een nieuw boekje.
Voor het eerst een boekje met een hardcover, voor het eerst inclusief bladwijzer en heeeeel veel kleur.
Iedereen die me een beetje kent, weet dat ik een hekel heb aan wit. In dit boekje heb ik dan ook geprobeerd om kleur een hoofdrol te geven.
Ik vind het allemaal heel spannend, zeker wat jullie ervan gaan vinden.

Als alles goed gaat, is de bundel beschikbaar begin december.
Er volgt gauw meer!

Elkaars verdriet aankijken

Gisteren had ik een heel mooi maar moeilijk gesprek met mama. Ze vertelt me de laatste tijd af en toe hoe moeilijk ze het soms vindt, ouder worden. Minder kunnen doen, dingen vergeten en dan de schrik voor dementie, of om alleen te vallen. Iedere keer dat ze dat met me deelt, heb ik de neiging om subito presto in relativeermodus te schieten. “Maar kijk eens wat je wél nog allemaal kan, en trouwens de zon schijnt en we zijn er nog. Het leven is zo mooi liever positiever, hoera!”

Doorgaan met het lezen van “Elkaars verdriet aankijken”