we hebben meer gelukkige mensen nodig –

dat is nu eens een job waar ik heel graag voor wil solliciteren.

nu al een zotte kater

en je was niet eens zo’n lekker wijntje

welja. dat dus. dat de zin er is,

zodat je de waanzin weer riskeert.

dat heet dan leven.

we beginnen al te jongleren met onze harten

nog voor we de circusopleiding succesvol hebben afgerond

ik ben blij dat ik wel wat mijn kluts,

maar niet mezelf kwijt ben

en dat

de magie

nog moet beginnen

ik kies voor de versie van gisterenavond

waarin we heel dicht bij elkaar zijn gekomen.

wakker zijn in het leven levert ook wel wat nachtmerries op

ik wil niet eens meer over je fantasieversie fantaseren.

je kan het maar niet opbrengen om me een plaats in je leven te geven, en niet enkel in de barstjes. ik wurm me er wel in, geen probleem. en wacht er geduldig en in stilte tot je me weer een halve blik gunt.

je bent een ezel en

ik blijf me aan je stoten

wat is dat toch

gebroken zijn en niet de lijm

maar de hamer pakken

het voelt wel alsof mijn tranen nu van minder diep moeten komen,
ofwel ligt mijn diep door het verdriet dichter bij het oppervlak.
misschien daarom dat verdriet buiten me, me nu nog sneller raakt.
alsof het magneten zijn.

ik sta nog altijd met een voet in ons oud leven

wie weet wordt het ooit een teentje