jij –

de verwachtingen zijn op den duur zo laag

dat ik er niet eens over kan struikelen.

de uitdaging –

niet wennen aan het wonder

het was een hongerig treffen

maar jij had enkel crackers

al die tranen maar

jij bent een waterverzachter

hij zegt ik vind je mooi

ik hoor hij vindt me niet prachtig

36 en de jaren lijken steeds minder op 365 volle dagen.

ik geloof dat je een beetje kapot willen maken,

deel van een normaal leven is.

een “ik wil” die vanuit mezelf komt,

niet enkel uit het willen dat ik zie in de ander zijn ogen.

zijn we blaasjes en

maak ik ze mezelf wijs?

de sneetjes leven die je me geeft

ze stillen m’n honger

waarom eigenlijk groene vingers

mij lijken ze eerder zwart

you have to be able to bend in life

not

bend over

wie weet wordt mijn smaak alsmaar beter.

alleen benieuwd of ie ook van mij wil proeven.

een herinnering aan het verleden

en de mannen die daar wonen zonder mij

voor hij een mens wordt

nog even genieten van de fantasie