Ik betrap me er de laatste tijd op dat ik te pas en te onpas het woord “casual” in de mond neem. Uiteraard vaak in amoureuze context. Maar wat is er eigenlijk zo fijn aan al dat casual gedoe?
Categorie: artikel
Tinder: a swipe that can change your life?
In my never-ending, tireless search for quotes on the internet, I stumbled upon one from Chris Rock that goes like this: “Women, every time a man is being nice to you, all he’s doing is offering dick!” Doorgaan met het lezen van “Tinder: a swipe that can change your life?”
They shoot single people, don’t they?
Ah, to be single.
When you’re in your late twenties and single, you’re considered to be the Greatest Mystery Known to Mankind. People just don’t know what to do with you, in which box you belong.
The reasoning goes like this: “Okay, she’s not a troll. She seems relatively sane. So why doesn’t she have a boyfriend? Ah, but of course! she must be a closeted lesbian!” Doorgaan met het lezen van “They shoot single people, don’t they?”
Walking down the street: a trick or a treat?
Walking down the street. It’s something we do every day. As common as washing our hands or brushing our teeth. And yet, when you are a woman, this simple act can result in a lot of different actions and emotions. Doorgaan met het lezen van “Walking down the street: a trick or a treat?”
Interview met uitgeverij Zeghetmettekst, “Van schrijven word ik gelukkig”
Ze is 29 jaar jong maar vindt zichzelf een laatbloeier. Ze noemt zichzelf een graag-schrijver, zegt heel erg op zoek te zijn én heel blij te zijn om af en toe te vinden. Zeghetmettekst sprak met Ruth Van de steene, auteur van de bundel ‘Hoe spreek je ook liefde?’
Schrijven en creëren: een behoefte
Ruth is heel erg actief in het schrijven, maar ook in het creëren van wenskaarten met quotes, puntdichten en mooie zinnen. Schrijven en creëren: ze kan er niet meer zonder nu, al was dat ooit helemaal anders. Doorgaan met het lezen van “Interview met uitgeverij Zeghetmettekst, “Van schrijven word ik gelukkig””
An open letter to my dream killers
Dear all,
I’ve had it with you. You who insist on judging my every life choice, especially the beautiful ones. You who insist on telling me, over and over again, everything that’s wrong with my choices. You who make me feel guilty about doing things that bring me joy. If it was up to you, I would never travel. I wouldn’t do anything creative. I wouldn’t have any dreams, not a single one. I would have a small, grey life in which I would still be disappointing you constantly. And you almost had me going in that direction.
But no. I’ve had enough. I’ve had it with you. Go fuck yourself. Doorgaan met het lezen van “An open letter to my dream killers”
Never underestimate the power of beauty
Yesterday I had a conversation with a dear friend about, well, the way we look at the world. We realized there is one major trend in our information infested western society. It’s called The News, also known as Let’s Show Everyone On A Daily Basis How Fucked Up The World Is. It’s being bombarded on us all the time: nature’s ruined, people shoot each other all around the world, lots of countries have nuclear weapons and will use them (probably tomorrow), there is an economic crisis and we will all have to work until we’re 85 but probably die of cancer before that.
Doorgaan met het lezen van “Never underestimate the power of beauty”
Ode aan de ongemakkelijkheid
Ik doe graag een gewaagde bekentenis: ik hou van Taylor Swift. Jawel, ik ben 29 jaar en ik vind haar fantastisch. Uiteraard is mijn liefde gebaseerd op uiterst rationele gronden zoals haar catchy muziek en mooie froufrou. Maar er is meer. Ik hou van haar ongemakkelijkheid. Zo staat juffrouw Swift bekend om haar dansmoves tijdens prijsuitreikingen. Ze is vaak een van de meest enthousiaste shakers in het celebrity-publiek. Maar Taylor is geen Beyoncé. Haar moves zijn niet echt… sexy. Er is zelfs een hele website* liefdevol gewijd aan haar ongemakkelijke danspasjes. Doorgaan met het lezen van “Ode aan de ongemakkelijkheid”
mens-zijn is genoeg
het is iemands vrouw, dochter, moeder
nee. ze is mens
de vluchteling betaalt belastingen, heeft kinderen, is geïntegreerd
nee. de vluchteling is mens
mens-zijn is voldoende Doorgaan met het lezen van “mens-zijn is genoeg”
leven en dood, het zijn buren
Ik vraag me altijd af of de doden alwetend en alziend worden en ons dus ook zien op het toilet of in bed met een mooie man of onze ook soms minder verlichte gedachten kennen. Ik weet niet of het veel uitmaakt.
doosje
We passen niet in een perfect doosje ergens in een kast. Doorgaan met het lezen van “doosje”
zeer zeker
Zo is het leven wel: als ik zekerheden voor mezelf heb uitgestippeld, wordt me vlug door het leven duidelijk gemaakt dat ik helemaal niets zeker weet (en zekerheden nog het minst van al). Doorgaan met het lezen van “zeer zeker”
je niet schrijven als liefde (detail)
dus ik weet, dat het te veel van de ene soms het te weinig van de andere betekent. dat al dat vrijelijk vloeien bang maakt, want het hart is zo broos. al dat voelen voelt dan als een te grote verantwoordelijkheid. het wordt je zo vrijelijk en overweldigend gegeven, dat je niet weet wat ermee te doen. dan lijkt het gemakkelijker om het gewoon terug te geven. Doorgaan met het lezen van “je niet schrijven als liefde (detail)”
je niet schrijven als liefde (detail)
maar als mijn schrijven nodig is om me te onthouden, dan is het een verloren zaak. ik weet dit. ik heb dit altijd geweten. en toch. het is dan vastklampen, overlopen en niet anders kunnen dan ergens heen vloeien. naar de ander, die er steeds in dreigt te verdrinken.
Vlam
En nu ik iets meer over hem weet en met hem gepraat heb, is de vlam al een haardvuur geworden.
